Geweldloze communicatie volgens Marshall B. Rosenberg


15-11-2012

De manier waarop wij met elkaar communiceren, kan een hoop misverstanden veroorzaken. Hetgeen bedoeld wordt door de één, wordt anders opgevat door de ander. Vaak is dit geen probleem, omdat de globale bedoeling begrepen wordt. Soms is hier enige verduidelijking nodig. Aan de reactie van de ander kan je dan zien dat je niet begrepen wordt. Het kan ook tot een conflict leiden.



Marshall B. Rosenberg ontwikkelde de geweldloze communicatie. In deze vorm van communiceren worden waarnemingen, gevoelens, behoeften en verzoeken van elkaar gescheiden.


Door een waarneming zo concreet mogelijk te maken, laat dit minder ruimte voor verschillen in opvatting. Vermijd hierin generalisaties zoals altijd en nooit. In plaats van "Je wast nooit af" kan je zeggen "Vandaag liet je na de lunch je spullen op tafel staan."

De volgende stap is het benoemen van de gevoelens die het bij jou opwekt. Houd het bij jouw eigen gevoelens. Zo kan je bijvoorbeeld aangeven dat het jou irriteert dat het een rommeltje is.

De behoefte beschrijft de positieve situatie die je wilt bereiken. Hoe ziet het er uit als die waarneming die de negatieve gevoelens veroorzaakt er niet meer is? "Ik heb behoefte aan een opgeruimd huis, want dat geeft mij rust."

Als laatste doe je een verzoek. Je wilt immers dat de ander zijn gedrag enigszins aanpast. "Wil je na de lunch je gebruikte spullen opruimen en de vieze vaat in de afwasmachine zetten?

In het kort: (1) Wat neem je waar? (2) Welk gevoel wekt dat bij jou op? (3) Waar heb je behoefte aan? (4) Wat wil je dat de ander doet?

Natuurlijk is de leer van geweldloze communicatie veel uitgebreider en is de theorie erg lastig in praktijk te brengen. Toch kan dit een handvat bieden om moeilijke zaken bespreekbaar te maken.


Bron: mediator.nl