De onpartijdige mediator


02-08-2013

Als mediator hebben wij onpartijdigheid hoog in het vaandel staan. Kennen we de cliënt maar enigszins, dan verwijzen we hem of haar door naar een collega. Blijkt tijdens het intakegesprek dat de kwestie ons te na aan het hart ligt en weleens gevoelens van partijdigheid met zich mee zou kunnen brengen, dan wapenen we ons daar met hand en tand tegen.



Lisette van der Lans

Eenmaal aan de mediationtafel weten we niet hoe snel we onze onpartijdigheid ter sprake moeten brengen. Het onpartijdigheidsbeginsel komt er volgens de boeken op neer dat een mediator die een persoonlijk en rechtstreeks belang heeft bij een zaak, de zaak niet moet aannemen. 


Duidelijke taal, zou je zeggen. Maar gaat onpartijdigheid in mediation niet een heel stuk verder? Ook zonder persoonlijk en rechtstreeks belang kan een mediator ergens onderweg zijn neutraliteit verliezen. Onpartijdigheid in mediation gaat over neutraliteit, over het hoogst haalbare willen bereiken voor alle betrokken partijen, over het eerlijk verdelen van ‘zendtijd’ en over het gelijkwaardig verdelen van de aandacht. 


Alle betrokkenen moeten de onpartijdigheid van de mediator evenredig kunnen ervaren. Cliënten moeten naar believen kunnen spreken of zwijgen en oprecht voelen dat er naar hen wordt geluisterd. Ze moeten het vertrouwen hebben dat zij zich ook over gevoelige zaken vrij kunnen uitspreken en dat er zich aan de andere kant van de tafel een neutraal luisterend oor bevindt. En omdat vier oren nu eenmaal beter kunnen luisteren dan twee, zijn wij in onze mediationpraktijk groot voorstander van co-mediation. 


Twee mediators doen wonderen voor de balans in het gesprek en weerspiegelen alleen al door hun aanwezigheid het idee van onpartijdigheid. Natuurlijk is het hier soms oppassen geblazen. Zet de overspelige echtgenoot niet tegenover zijn ex-vrouw en twee vrouwelijke mediators. Dan kan je als mediators nog zo hard roepen dat je onpartijdig bent, de arme man zal dit ongetwijfeld anders ervaren. En zo zijn nog veel meer situaties te bedenken.


En dan zijn er nog die zaken waarbij zelfs twee mediators op één zaak kunnen besluiten partij te willen kiezen. Bij hun volle verstand. Wanneer er kinderen in het spel zijn bijvoorbeeld. Want hoe neutraal moet je zijn wanneer ouders het belang van hun kinderen laten ondersneeuwen in de storm van hun eigen strijd? Dan kan wat mij betreft de onpartijdigheid met een grote boog overboord. Het belang van het kind komt op de eerste plaats. En hoe de ouders daar samen uitkomen? Daarin ben ik dan weer volstrekt onpartijdig.



Bron: mediator.nl