Bumperkleven en rechts inhalen


26-06-2014

Als je regelmatig op de weg zit, zie je nogal wat onbeleefdheden, onfatsoenlijkheden en zelfs ronduit onbeschoftheden in het verkeer. Tijdens vluchtig contact wordt er naar het voorhoofd gewezen, worden er middelvingers op gestoken en hoofden geschud.
Als je schrikt, bijvoorbeeld omdat je je stuur met een ruk moet omgooien, komt er adrenaline in je bloed. Dat kan maken dat je heftiger reageert dan je anders zou doen. Je gaat bumperkleven, met je lampen seinen en wilde gebaren maken.


Anneke van Teijlingen

Iedereen begrijpt hoe gevaarlijk dat kan zijn, met 130 kilometer per uur over de A6 razend. Hoe een tegenreactie kan zorgen voor nog meer adrenaline en hoe snel een ongeluk is gemaakt.

Wat gebeurt er als je opeens een lichtseinende bumperklever achter je krijgt? Je vergeet al snel dat jij daarnet fout hebt gezeten, je wordt boos en trapt wellicht op je rem. KLABAM!


In echtscheidingen is het niet anders. De schade is misschien wel net zo groot. Stel, je hebt net gehoord dat je vrouw toch niet met je verder wilt, dat ze niet meer van je houdt en dat er een andere meneer in haar leven is gekomen. Als je dat hoort, ben je misschien bang voor de toekomst, of boos over de manier waarop zij met je omgaat. Boze app-jes zijn makkelijk gestuurd en haar favoriete jurk is zo verscheurd. Haar spullen in dozen op straat of het beeldje dat haar moeder heeft gemaakt in duizend stukken.


Als ze dan thuis komt, is jouw boosheid niet meer belangrijk en is zij boos en teleurgesteld. Ze raakt alle respect kwijt en terwijl ze met stoffer en blik de scherven van het beeldje opruimt, roept ze over haar schouder tegen jullie kind: “Zie je nou wel, je vader geeft geen sodemieter om ons!” KLABAM!


Als mediators zijn wij ons bewust van de soms verwoestende kracht van adrenaline. Wij kunnen niet sturen wat er wordt gezegd en geroepen in verdriet en paniek. Wij kunnen alleen werken aan het zo goed mogelijk controleren van de schade en proberen waar mogelijk door erkenning en excuus de relatie te verbeteren. En laten we daarbij vooral de schade aan het kind niet vergeten.



Bron: mediator.nl